قاصدک منتظر

معلم اسم دانش آموز را صدا کرد.دانش آموز پای تخته رفت. معلم گفت:شعر بنی آدم را بخوان،دانش آموز شروع کرد:

بنی آدم اعضای یک دیگرند                    که در آفرینش زیک گوهرند

چوعضوی به درد آورد روزگار              دگر عضوها رانماند قرار

به این جاکه رسید متوقف شد.معلم گفت:بقیه اش را بخوان!دانش آموز گفت:یادم نمی آید،معلم گفت:یعنی چی؟

این شعر ساده راهم نتوانستی حفظ کنی!؟

دانش آموز گفت:آخرمشکل داشتم؛مادرم مریض است وگوشه ی خانه افتاده،پدرم سخت کار می کند اما مخارج درمان بالاست.من باید کارهای خانه را انجام بدهم وهوای خواهروبرادرهایم را هم داشته باشم،ببخشید.

معلم گفت:ببخشید،همین؟!مشکل داری که داری !باید شعر راحفظ می کردی،مشکلات تو به من مربوط نیست!

در این لحظه دانش آموز گفت:

توکز محنت دیگران بی غمی/نشایدکه………….